آزمایش بیلی روبین

آزمایش بیلی روبین یا آزمایش بیلی روبن (Billy Rubin) به آزمایشی در زمینه آزمایش خون اطلاق می‌شود که برای اندازه‌گیری سطح بیلی‌روبین در خون استفاده می‌شود. بیلی‌روبین یک پیگمان زرد رنگ است که در محیط خون وجود دارد. این پیگمان توسط کبد تولید می‌شود و به صورت طبیعی توسط بدن از راه صفرا تخلیه می‌شود. اما در برخی موارد، مانند بیماری‌های کبدی، عوامل متعددی می‌توانند باعث افزایش سطح بیلی‌روبین در خون شوند.

آزمایش بیلی روبین یا زردی با اندازه‌گیری سطح بیلی‌روبین در خون، به پزشکان کمک می‌کند تا علت زردی پوست و مخاط در افراد را تشخیص دهند. زردی پوست و مخاط به علت افزایش سطح بیلی‌روبین در خون (همچنین شناخته شده به عنوان هیپربیلی‌روبینمی) رخ می‌دهد.

در آزمایش بیلی روبین، نمونه خون برداشت می‌شود و سپس سطح بیلی‌روبین در آن اندازه‌گیری می‌شود. این آزمایش می‌تواند به تشخیص بیماری‌های کبدی مانند آسیب کبد، هپاتیت، سیروز کبد و مشکلات صفراوی کمک کند.

آزمایش غربالگیری حین بارداری چیست؟ضرورت انجام آن

عوامل  افزایش سطح بیلی‌روبین در خون یا زردی

چندین عامل می‌توانند باعث افزایش سطح بیلی‌روبین در خون شوند. در زیر برخی از این عوامل را بررسی می‌کنیم:

  • 1. بیماری‌های کبدی: بیماری‌هایی مانند هپاتیت و سیروز کبد می‌توانند عملکرد کبد را تحت تأثیر قرار داده و منجر به افزایش سطح بیلی‌روبین در خون شوند.
  • 2. آسیب کبدی: آسیبی به بافت کبد، مانند ضربه شدید به کبد یا آسیب ناشی از مصرف طولانی‌مدت الکل، می‌تواند سبب افزایش سطح بیلی‌روبین در خون شود.
  • 3. انسداد مجاری صفراوی: انسداد مجاری صفراوی می‌تواند جریان صفرا را متوقف کرده و باعث افزایش سطح بیلی‌روبین در خون شود. این مسئله ممکن است به دلیل وجود سنگ صفراوی، ورم یا تومور در مجاری صفراوی باشد.
  • 4. همولیز: در بیماری‌ها یا وضعیت‌هایی مانند کم‌خونی همولیتیک، که به تخریب بیش از حد سلول‌های خونی منجر می‌شود، سطح بیلی‌روبین نیز افزایش می‌یابد.
  • 5. داروها: مصرف برخی داروها می‌تواند باعث افزایش سطح بیلی‌روبین در خون شود. به عنوان مثال، داروهایی مانند آسپیرین، سولفونامیدها، آنتی‌بیوتیک‌های تتراسیکلین و پنی سیلین ممکن است تأثیری بر سطح بیلی‌روبین در خون داشته باشند.
  • 6. بیماری‌های مادرزادی: برخی از بیماری‌های مادرزادی مانند بیلی‌روبینمی ناشی از نقص‌های ژنتیکی می‌توانند منجر به افزایش سطح بیلی‌روبین در خون شوند.
  • 7. عوامل دیگر: عوامل دیگری مانند عفونت‌های سنگین، بیماری‌های خونی مانند آنمی، عوامل التهابی و استفاده از خون و محصولات خونی ناشی از نقص در همولیز می‌توانند نیز باعث افزایش سطح بیلی‌روبین در خون شوند.

توجه داشته باشید که این فقط برخی از عواملی هستند که می‌توانند به افزایش سطح بیلی‌روبین در خون منجر شوند. برای تشخیص دقیی تر و درست، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید. او می‌تواند بر اساس علائم، تاریخچه پزشکی شما و نتایج آزمایش‌های دیگر، تشخیص دقیقی را برای شما قرار دهد.

نوردرمانی زردی

علت افزایش یا کاهش شدید بیلی روبین خون در نوزادان

افزایش یا کاهش شدید سطح بیلی‌روبین در خون نوزادان می‌تواند به عوامل مختلفی مرتبط با سیستم صفراوی و کبد آنها برگردد. در زیر، علل افزایش و کاهش شدید بیلی‌روبین در نوزادان را بررسی می‌کنیم:

افزایش شدید بیلی‌روبین در نوزادان (هیپربیلی‌روبینمی نوزادان):

  • 1. نقص‌های مادرزادی کبد: برخی نقص‌های مادرزادی کبد می‌توانند منجر به افزایش سطح بیلی‌روبین در نوزادان و زردی شوند. به عنوان مثال، آترزی هپاتیکا (آبستنی کبدی) که تداخل با جریان صفراوی دارد و منجر به انسداد مجاری صفراوی می‌شود.
  • 2. هیپوتیروئیدیسم: کاهش فعالیت تیروئید در نوزادان می‌تواند باعث افزایش سطح بیلی‌روبین در خون شود. این وضعیت به عنوان هیپوتیروئیدیسم نوزادی شناخته می‌شود.
  • 3. همولیز: در برخی از شرایط همولیتیک، مانند نقص فعالیت آنزیم‌های گلوکز 6-فسفات دهیدروژناز یا وجود آنتی‌بادی‌های مادر به روی سلول‌های خونی نوزاد، سطح بیلی‌روبین افزایش می‌یابد.

کاهش شدید بیلی‌روبین در نوزادان (هیپوبیلی‌روبینمی نوزادان):

  • 1. نقص‌های مادرزادی کبد: برخی از نقص‌های مادرزادی کبد می‌توانند منجر به کاهش سطح بیلی‌روبین در خون نوزادان شوند. به عنوان مثال، آترزی هپاتیکا (آبستنی کبدی) که به کاهش تولید بیلی‌روبین توسط کبد منجر می‌شود.
  • 2. هیپوتیروئیدیسم: کاهش فعالیت تیروئید در نوزادان می‌تواند باعث کاهش سطح بیلی‌روبین در خون شود. این وضعیت به عنوان هیپوتیروئیدیسم نوزادی شناخته می‌شود.
  • 3. نقص تولید بیلی‌روبین: برخی از نوزادان ممکن است به دلیل نقص در تولید بیلی‌روبین توسط کبد، سطح کمی از بیلی‌روبین در خون داشته باشند.

تشخیص دقیق علت افزایش یا کاهش شدید سطح بیلی‌روبین در نوزادان نیاز به ارزیابی تشده است. من می‌توانم به شما کمک کنم که اطلاعات کلی در این مورد را بدانید، اما برای تشخیص دقیق و درمانی، بهتر است با یک پزشک متخصص مشورت کنید. او می‌تواند با توجه به علائم و نتایج آزمایش‌های مربوطه، تشخیص دقیقی را برای شما قرار دهد و برنامه درمانی مناسب را تعیین کند.

روش کاهش بیلی‌روبین در نوزادان

برای کاهش سطح بیلی‌روبین در نوزادان، درمان‌های مختلفی وجود دارد. در ادامه، چندین روش درمانی رایج برای کاهش بیلی‌روبین در نوزادان را ذکر می‌کنم:

  • 1. فتوتراپی (نوردرمال تراپی): در این روش درمانی، نوزادان به نور آبی خفیف تحت تأثیر قرار می‌گیرند. نور آبی به بیلی‌روبین کمک می‌کند تا به صورت غیرمضر و در بدن نوزاد تجزیه شود. این روش معمولاً در مورد بیلی‌روبین غیرخطرناک استفاده می‌شود.
  • 2. جراحی: در برخی موارد نادر، مانند انسداد مجاری صفراوی یا نقص‌های مادرزادی کبد، جراحی ممکن است لازم باشد تا مشکلات جراحی رفع شوند و جریان صفراوی بهبود یابد.
  • 3. تعویض خون: در موارد شدید هیپربیلی‌روبینمی که باعث عوارض جدی مانند کوتاهی‌های عصبی می‌شود، تعویض خون ممکن است در نوزادان انجام شود. در این روش، خون نوزاد جایگزین می‌شود تا سطح بیلی‌روبین در خون کاهش یابد.
  • 4. داروها: برخی داروها می‌توانند به کاهش سطح بیلی‌روبین در نوزادان کمک کنند. به عنوان مثال، فنوباربیتال (Phenobarbital) ممکن است بهبود روند تجزیه بیلی‌روبین را تسریع کند.
  • مهم است که در تشخیص و درمان کاهش بیلی‌روبین در نوزادان، با یک پزشک متخصص یا پزشک کودکان مشورت کنید. آنها می‌توانند با توجه به وضعیت خاص نوزاد، بهترین روش درمانی را تعیین کنند.

آزمایش بیلی روبین T و آزمایش بیلی روبین D چیست؟

آزمایش بیلی‌روبین T و بیلی‌روبین D دو آزمایش مرتبط با ارزیابی سطح بیلی‌روبین در خون هستند. در زیر توضیح مختصری درباره هر دو آزمایش آمده است:

1. آزمایش بیلی‌روبین T (Total Bilirubin):

این آزمایش میزان کلی بیلی‌روبین در خون را اندازه‌گیری می‌کند. بیلی‌روبین یک پیگمان زرد رنگ است که در فرآیند تجزیه هموگلوبین (قسمتی از سلول‌های قرمز خون) به وجود می‌آید. مقدار بیلی‌روبین T شامل تمامی اشکال بیلی‌روبین (مستقیم و غیرمستقیم) است. این آزمایش معمولاً با واحد اندازه‌گیری میلی‌گرم بر دسی‌لیتر (mg/dL) گزارش می‌شود.

2. آزمایش بیلی‌روبین D (Direct Bilirubin):

این آزمایش سطح بیلی‌روبین مستقیم در خون را اندازه‌گیری می‌کند. بیلی‌روبین مستقیم ناشی از تجزیه بیلی‌روبین غیرمستقیم در کبد است و به عنوان بخشی از جریان صفراوی به صفراوی مجاری دستگاه گوارش ترشح می‌شود. آزمایش بیلی‌روبین D معمولاً با واحد اندازه‌گیری میلی‌گرم بر دسی‌لیتر (mg/dL) یا میکرومول بر لیتر (µmol/L) گزارش می‌شود.

اندازه‌گیری بیلی‌روبین T و بیلی‌روبین D در آزمایشات خون می‌تواند برای تشخیص و پیگیری مشکلات صفراوی مانند هیپربیلی‌روبینمی نوزادان و بیماری‌های کبدی استفاده شود. نتایج این آزمایشات همچنین می‌توانند به پزشک کمک کنند تا نوع و شدت مداخله و درمان را تعیین کند.

انجام آزمایش بیلی روبین برای نوزدان در منزل

تنها راه تشخیص میزان بیلی روبین خون نوزادان در منزل از دستگاه بیلی چک قابل حمل میباشد ولی جهت دریافت نتایج دقیق تر نیاز به آزمایش خون در یک آزمایشگاه مجهز میباشد.

انجام آزمایش بیلی روبین T و بیلی روبین D برای سلامتی نوزاد شما بسیار مهم است.

دستگاه بیلی چک

تفسیر آزمایش زردی و میزان نرمال بیلی روبین D و بیلی روبین T در نوزادان

معیارهای مربوط به سطح بیلی‌روبین D و بیلی‌روبین T در نوزادان ممکن است بین مراکز آزمایشگاهی و مناطق جغرافیایی مختلف متفاوت باشد. همچنین، مقادیر نرمال بیلی‌روبین می‌توانند بر اساس روزهای اول زندگی نوزاد و وضعیت سلامتی آن تغییر کنند.

به عنوان مثال، در آزمایشگاه‌های برخی مناطق، محدوده معمول بیلی‌روبین D در نوزادان تا 1 میکرومول بر لیتر (µmol/L) است، در حالی که در مناطق دیگر ممکن است بین 0.3 تا 1 میکرومول بر لیتر باشد. برای بیلی‌روبین T نیز، محدوده نرمال ممکن است متغیر باشد و معمولاً در بازه 1 تا 12 میکروگرم بر دسی‌لیتر (µg/dL) قرار داشته باشد.

با این حال، برای تشخیص دقیق و تفسیر نتایج آزمایشات، بهتر است با پزشک یا متخصص کودکان خود مشورت کنید. آنها می‌توانند با توجه به شرایط و معیارهای محلی، نتایج آزمایش شما را تفسیر کنند و در صورت لزوم به شما راهنمایی و درمان مناسب را ارائه کنند.

همچنین برای مشاوره رایگان آزمایش بیلی روبین نوزادان میتوانید با آزمایشگاه صدر با شماره تلفن 0414148 تماس حاصل فرمایید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


× یک = 5